تابلو حبیب | امام سید علی خامنه ای (ره)

حبیبی که رفت، اما ماندگارتر شد

این تابلو، روایتگر نگاهیست که پس از رفتن،
هنوز دل‌ها را می‌نوازد؛
لبخندی که با شهادت رنگ نباخت،
و دستی که بر سینه‌اش،
عهد دوباره‌ای بود با خدا و مردم.

امام شهید،
رهبری که جسمش از میان ما رفت،
اما حضورش در دلها،
از همیشه قوی‌تر، از همیشه نزدیک‌تر شد.

«حبیب»؛
همان که رفت تا بماند،
همان که با شهادتش،
پناهِ بی‌پناهان شد،
همان که امروز، بیش از همیشه،
پشت و پناهِ دلهاست.

او رفت،
نه برای آنکه غمی بر دل‌ها بنشیند،
که برای آنکه حضورش،
تا همیشه،
در تاریخ، در دلها، و در مسیرِ این انقلاب،
زنده‌تر و نورانی‌تر بماند.

امام شهید،
همان که در دلِ تاریک‌ترین روزها،
چراغِ راه بود،
و امروز، با رفتنش،
پرچمِ امید را بلندتر از همیشه برافراشت.

این تابلو،
یادگاری است از
حبیبی که با شهادتش،
هرگز از دلها نرفت؛
که از آسمان،
پشت و پناهِ دلها شد.